Er zijn avonden waarop ik niet wil nadenken. Waarop mijn hoofd vol zit van een dag die te snel ging, en ik niets anders wil dan iets doen met mijn handen. Dan sta ik in de keuken, met een pan, een houten lepel, en een bak warme bouillon binnen handbereik. Risotto maken.
Het grappige is: risotto vraagt om precies wat ik de rest van de dag was vergeten te doen. Blijven. Bij het fornuis staan, roeren, wachten, weer roeren. Geen gerecht dat je op de achtergrond laat sudderen terwijl je iets anders doet. Risotto vraagt aanwezigheid. Je kunt niet weglopen, niet multitasken, niet vooruitdenken naar morgen. Je staat er middenin, lepel voor lepel bouillon toevoegend, tot de rijst precies goed is.
Misschien is dat waarom dit al jaren mijn go-to gerecht is wanneer ik moet vertragen. Niet omdat het ingewikkeld is, het tegendeel, eigenlijk, maar omdat het me dwingt om ongeveer een half uur lang niets anders te doen dan aanwezig zijn.
Deze versie, met champignons, ui, mascarpone en parmezaanse kaas, is de romigste die ik ken. De champignons brengen aarde en diepte, de mascarpone maakt alles zacht zonder zwaar te worden, en de parmezaan geeft precies genoeg zilt tegenwicht. Het is het soort gerecht dat troost zonder je vol te proppen, precies wat je nodig hebt nu de dagen korter worden en je vanzelf meer naar binnen keert.
Risotto met champignons, mascarpone en parmezaanse kaas
Voor 4 personen, ongeveer 40 minuten
Ingrediënten
- 300 g arboriorijst (of carnaroli)
- 400 g champignons, in plakjes
- 1 grote ui, fijngesneden
- 2 teentjes knoflook, fijngehakt
- 1 liter groentebouillon, warm
- 100 g mascarpone
- 60 g parmezaanse kaas, vers geraspt, plus extra om te serveren
- 2 el olijfolie
- 1 el boter
- Verse tijm of platte peterselie
- Zout en versgemalen peper
Bereiding
- Verwarm de bouillon in een pan en houd hem zachtjes warm op laag vuur.
- Verhit de boter met een beetje olijfolie in een brede pan. Bak de champignons op hoog vuur tot ze goudbruin zijn. Breng op smaak met zout en peper, haal uit de pan en zet apart.
- Voeg de rest van de olijfolie toe aan dezelfde pan. Fruit de ui zachtjes tot hij glazig is, voeg de knoflook toe en bak nog een minuut mee.
- Voeg de rijst toe en roer 1-2 minuten mee, tot de korrels glazig ogen.
- Voeg de bouillon lepel voor lepel toe. Wacht steeds tot de vorige lepel is opgenomen voordat je de volgende toevoegt, en blijf roeren. Dit duurt ongeveer 30-40 minuten.
- Wanneer de rijst gaar is maar nog een lichte bite heeft, roer je de champignons erdoor.
- Haal de pan van het vuur. Roer de mascarpone en parmezaanse kaas erdoor tot de risotto romig en glanzend is.
- Proef en breng op smaak met zout en peper. Laat 2 minuten rusten voor je serveert, met extra parmezaan en verse tijm of peterselie erover.
Terwijl ik roer, denk ik vaak aan hoe weinig dingen in mijn leven om dit soort aandacht vragen. De meeste dingen gaan sneller, makkelijker, met meer afleiding. Risotto niet. En misschien is dat precies waarom het me elke keer weer thuisbrengt bij mezelf.
Wanneer heb jij voor het laatst iets gemaakt zonder haast?
Als je dit soort momenten van vertragen en aanwezig zijn vaker wilt ervaren, niet alleen in de keuken maar in je hele ritme: dan is Leven in Seizoenen iets voor jou.
