Ibiza is nu op zijn drukst. De boten liggen vol in de haven, de terrassen zitten van ’s middags tot diep in de nacht vol, clubs die doorgaan en overal om me heen voelt het alsof iedereen tegelijk iets moet beleven. Jarenlang trok dat soort energie me automatisch mee. Ik dacht dat hoogseizoen betekende: meedoen, overal bij zijn, geen moment verspillen aan stilstaan.<\/p>\n\n\n\n
Dit jaar merk ik iets anders. Niet omdat het eiland rustiger is geworden, het tegendeel is waar, maar omdat ik zelf ben veranderd. Waar ik vroeger de drukte nodig had om mezelf levend te voelen, voel ik nu vooral de behoefte om mijn eigen ritme vast te houden.<\/p>\n\n\n\n
Vorige week zat ik op een avond op mijn bank, terwijl in de verte de bassen van een feest tot diep in de nacht doordreunden. Vroeger zou ik gedacht hebben: ik mis iets. Nu weet ik: ik kies dit. Ik kies bewust voor de stilte op mijn eigen plek, terwijl het eiland om me heen bruist. <\/p>\n\n\n\n
Dat is denk ik de kern van leven in alignment in het hoogseizoen: niet de drukte vermijden, maar er niet meer door meegesleurd worden. Rust is dan geen vlucht van het leven om je heen, maar een plek waar je vandaan kunt kijken zonder jezelf te verliezen.<\/p>\n\n\n\n
Het is niet dat ik nooit meer verleid word om alles te willen meemaken. Die verleiding is er elke dag, zeker in juli. Maar ik heb geleerd hem te herkennen, en te kiezen wat echt van mij is en wat alleen maar drukte is die om aandacht vraagt.<\/p>\n\n\n\n
Hoe zit dat bij jou deze zomer? Voel jij ook die trek om overal bij te zijn, mee te doen, niets te missen? En wat kost je dat eigenlijk?<\/p>\n\n\n\n